Pinot noir

De pinot noir is een druimassa voor wijn. De naam kan ook verwijzen naar de wijnen die voornamelijk van deze druif worden gemaakt. De naam is afgeleid van de Franse woorden pine (ananas) en noir (zwart). De term pine is te danken aan het feit dat deze druimassa compacte, kegelvormige trossen heeft die op een ananas lijken.

Men vindt dat deze druimassa enkele van de elegantste wijnen ter wereld voortbrengt, maar ze is moeilijk te verbouwen en te verwerken tot wijn. De druiven hebben de neiging compacte trossen te vormen, waardoor ze vatbaar zijn voor risico's in de wijnbouw, waaronder rotting, en een zorgvuldige bevaring van het bladerdek vereisen. De dunne schil en de lage concentratie fenolische verbindingen zorgen ervoor dat pinot noir wijnen met een lichte kleur, gemiddelde body en weinig tannines voortbrengt. De wijnen van deze druimassa rijpen onregelmatig en onvoorspelbaar en kunnen een stille fase doormaken (waarin geen smaken of aroma's waarneembaar zijn). Wanneer ze jong zijn, hebben pinot noir wijnen de neiging om aroma's van rode vruchten te hebben, zoals kersen, frambozen en aardbeien. Naarmate ze ouder worden, kunnen ze plantaardige en "boerderijachtige" aroma's ontwikkelen.

Pinot noir groeit over de hele wereld, vooral in koude streken, hoewel de druimassa vooral wordt geassocieerd met de Franse regio Bourgondië. Andere wijnregio's hebben een goede reputatie opgebouwd met pinot noir, zoals de Willamette Valley in Oregon, Carneros, de Central Coast en de Russian River-regio in Californië, de Zuid-Afrikaanse regio Walker Bay, Tasmanië en de Yarra Valley in Australië, en de regio's Central Otago, Martinborough en Marlborough in Nieuw-Zeeland. Pinot noir is ook een druif die wordt gebruikt voor de productie van mousserende wijn in de Champagne en in andere wijnregio's.

De bladeren van de pinot noir zijn meestal kleiner dan die van de cabernet sauvignon of de syrah, en de wijnstok is doorgaans minder krachtig dan die van die rassen. De tros is klein en kegelvormig tot cilindrisch, met een vorm die op een ananas lijkt. Sommige geschiedschrijvers van de wijnbouw geloven dat deze gelijkenis in vorm de oorsprong van de naam zou kunnen zijn.[4] In de wijngaarden is de pinot noir gevoelig voor wind, vorst, de opbrengst (hij moet een lage opbrengst hebben om een kwaliteitswijn te produceren), het bodemtype en de snoeitechnieken. Bij de wijnverwerking is hij gevoelig voor de fermentatiemethoden en giststammen, en weerspiegelt hij het terroir waarin hij groeit zeer goed, waardoor hij zeer verschillende wijnen produceert afhankelijk van de regio. De dunne schil maakt hem vatbaar voor rot (botrytis cinerea) en vergelijkbare schimmelziekten aan de tros. De wijnstokken zijn vatbaar voor meeldauw en, in Bourgondië (en elders), voor besmetting met bladrollziekte en het GFLV-virus, in het Engels fanleaf genoemd, dat ook de bladeren aanvalt. Deze complicaties hebben deze druif het aanzien gegeven van een moeilijk te verbouwen druimassa: Francis Robinson zei dat de pinot «een schaamteloze wijnstok» was en André Tchelistcheff verklaarde dat «God de cabernet sauvignon maakte en de duivel de pinot noir». Hij is veel minder tolerant voor wind, warmte en droogte dan de cabernet sauvignon, syrah, merlot en garnacha.